Neurofysiologie

Elke communicatie van cellen verloopt via het zenuwstelsel, een ongelooflijk ingewikkeld orgaansysteem, dat betrokken is bij zowat alles wat er in het organisme gebeurt. Het is zowat de centrale computer van het organisme dat op ieder moment een vloed van informatie binnenkrijgt via diverse kanalen, zowel vanuit het eigen organisme als vanuit de omgeving. Het verwerkt al deze gegevens, slaat ze eventueel op in geheugenregisters, beslist hoe erop gereageerd zal worden en geeft ook het bevel tot uitvoering van deze beslissingen.

Bij het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg) gebeurt die verwerking via een doorlopend systeem van holten en kanalen waar permanent een speciale vloeistof doorheen stroomt, het hersen-ruggenmergvocht. Dit kunnen we beschouwen als een geheel van geďntegreerde schakelingen waarop we van buitenaf zomaar geen zicht op hebben, laat staan erop kunnen ingrijpen zonder risico’s.


Figuur 1: Grote hersenen, kleine hersenen en ruggenmerg


Het perifere zenuwstelsel omvat de vele zenuwen waarmee het centrale zenuwstelsel contact onderhoudt met de diverse organen van het lichaam. De zenuwen en zenuwcellen zorgen voor het doorsturen van informatie naar de hersenen, het verwerken van deze gegevens in de hersenen en het geven van instructies vanuit de hersenen naar de organen in de periferie, en omgekeerd. Dit verloop gebeurt volgens de actie-reactiewet. Een prikkel in de organen gaat vanuit het perifere zenuwstelsel via tal van zenuwen naar het centrale zenuwstelsel – actie – wordt daar verwerkt en een signaal gaat dan vanuit het centrale zenuwstelsel via tal van zenuwen naar het perifere zenuwstelsel terug naar de organen – reactie -. Naast de zenuwcellen vinden we ook nog een veelvoud aan steuncellen, de gliacellen: zij helpen de neuronen bij hun informatieverwerkende taak.